سلام و هزار سلام به همه ي دوستان و همراهان خوبم. امروز مي خوام بي مقدمه برم سراغ اينكه ويروسهايي كه دور و برمونه بهتون معرفي كنم.تعجب نكنيد! درس امروز درس پزشكيه و مال سلامت موندنمونه! سلامت موندن روحمون! فكرمون! وجودمون!

اين درس براي همه مون لازمه چون وقتي كسي به سراغ درسهاي آگاهي مي ره گاست مثبت يعني انرژي مثبتش زياد ميشه اما به همون نسبت ياد مي گيره كه با افكار منفيش قويتر از قبل خلق كنه و بسازه.

فكر مي كنم اگر پرومته مي گه : دانايي رنجه! " يك بخشش مربوط به همينه! " هر چقدر داناتر باشي بيشتر رنج مي بري! شايد جمله ي "دنيا براي نادانها راحت تر مي گذره! " رو شنيده باشيد!

البته اين رنج با تصور ما از رنج تفاوتهايي داره كه نمي خوايم واردش بشيم...

درس امروز ما اينه :

ويروس دانايي!

واقعا اسمي بهتر از اين براش پيدا نكردم. كساني دچار اين ويروس مي شن و به اون مبتلا مي شن كه درباره ي انجام تمرينات و نتيجه اي كه مي خوان از اون بگيرن روي محور تعادل نيستند.يعني براي همه ي ما هر لحظه امكان داره كه از روي اين محور تعادل دانايي ( انواع و اقسام محورهاي تعادل رو قبلا در درسهاي وب براتون گفته ام.) به اين طرف و اون طرف تمايل پيدا مي كنيم و يادمون مي ره فقط زماني در تعادل هستيم كه درست روي محور تعادل ايستاده باشيم. محور تعادل يك طرفش افراط در آگاهي است و طرف ديگرش نا آگاهي و ما زماني در تعادل هستيم كه بين اين دوتا روي محور باقي بمونيم.يعني چي ؟

ساده تر بگم...يعني در طي تمام تمرينات اين چنيني بايد مواظب باشيم به انواع و اقسام ويروسهايي كه در اين راه وجود داره مبتلا نشيم. چون در اين صورت هم خودمون مريض مي شيم هم ديگران. در اين صورت ثمره ي اين ويروسها مريضي سرگرداني، دلسردي، به نتيجه نرسيدن،و ...  و ته ته ته همه ي اين حسها  دوباره تجربه كردن اين احساسه كه " من به اندازه ي كافي خوب نيستم! "

در حالي كه مي دونيد همه ي تمرينات توانگري براي اينه كه ما بر اون صداي دروني كه به ما مي گه به اندازه ي كافي خوب نيستيم غلبه كنيم و بتونيم به احساس رضايت دروني دست پيدا كنيم.

ويروس دانايي انواع و اقسام مختلف داره اما مهم ترينش كه ممكنه الان شما در طي انجام تمرينات با اون روبرو بشين اينه:

1 _ ويروس دانايي از نوع ويروس خودآزاري!

تعجب نكنين! درست شنيدين! ويروس خودآزاري! يعني اينكه ما همه ي اين تمرينات رو براي اين انجام مي ديم كه خودمون رو بيشتر دوست بداريم .

از اونجايي كه دنيا بازتاب رفتار ما با خودمونه .وقتي خودمون رو دوست نمي داريم يعني ويژگي " لايق نبودن " رو در نيمه ي تاريك وجودمون حمل مي كنيم (بدون اينكه راه كنار اومدن با اون رو پيدا كرده باشيم) باعث مي شيم كه مدام درسهاي زندگي ما تكرار بشن( بر طبق اصول نيمه ي تاريك) .يعني مدام آدمها ، شرايط، افراد و وضعيتهايي سر راه ما قرار مي گيرند كه به ما حس خوب نبودن به حد كافي و بي ارزش بودن و دوستداشتني نبودن رو بدهند.

حالا اگه كسي بياد سراغ درسهاي آگاهي براي اينكه ياد بگيره خودش رو طوري دوست بداره كه ضمير ناخودآگاهش باور كنه كه اون دوستداشتنيه اما از همين درسهاي آگاهي به اين نتيجه برسه كه " من به اندازه ي كافي خوب نيستم! "  به اين معنيه كه اون دچار ويروس دانايي شده اون هم از نوع خودآزاريش!

همه ي ما گاهگاهي اين ويروس رو تجربه مي كنيم! مثلا مدتها تمرين مديتيشن مي كنيم بعد دچار انقباض روحي مي شيم و تمرينات رو كنار مي گذاريم و توي اون تايم احساس خيلي بدي بهمون دست مي ده. دچار اين حس مي شيم كه باز من چرا دچار ركود شدم؟ چرا تمرين نمي كنم؟ چرا احساس خوبي به خودم ندارم؟ چرا پسرفت كردم؟ چرا از بقيه عقب موندم ؟ و چرا... و چرا .... و هزار تا چراي ديگه ......

براي مبتلا نشدن به اين ويروس بايد روي محور تعادل بمونيد. يعني مواظب باشيد به سمت ناآگاهي كه يك سر محوره حركت نكنيد و از طرفي به سمت افراط در آگاهي كه سمت ديگه ي محوره هم نريد و بين اين دو تا بمونيد. يعني درست روي محور تعادل آگاهي.

به عبارت ديگه در هر لحظه بايد به ياد داشته باشيد كه انجام اين تمرينات براي اينه كه شما حس بهتري به خودتون پيدا كنيد نه اينكه اين باور كه " به اندازه ي كافي خوب نيستم " را در خودتون تقويت كنيد. يعني هيچ قانوني براي انجام تمرينات وجود نداره. نبايد خودتون رو مجبور كنيد كه حتما " هر روز موظفم اين تمرين رو انجام بدم و اگه انجام ندم يعني مورد تاييد نيستم يا خوب نبودم يا .....

براي همينه كه در تمرينات كودك درون بهتون گفتم كه اگه يك روز بيدار مي شيد و مي بينيد كودك درونتون دلش نمي خواد هيچ تمريني رو انجام بده عيبي نداره ! خودتون رو سرزنش نكنيد! اگه شرايطش رو مي تونيد فراهم كنيد اين كار رو براي كودك درونتون انجام بديد كه اون روز رو فقط به كارهايي كه دلتون مي خواد يا حتي فقط به چرت زدن روي يك صندلي و كتاب ورق زدن يا هر كار ديگه اي كه دوست داريد بگذرونيد و خودتون رو همون طوري كه هستيد دوست داشته باشيد. كساني كه در تمرينات كودك درون نمي تونند با اون ارتباط نوشتاري پيدا كنند به خاطر اينه كه معمولا" با كودك درونشون دوست نيستند و به خواسته هاي اون بها نمي دن! و تازه هر اطلاعاتي هم كه درباره ي كودك درونشون پيدا مي كنند عليه اون استفاده مي كنند!

بنابراين حتي در تمرينات دوست داشتن خود براي خودتون اجبار نگذاريد كه من اگه 21 روز پشت هم اين كار رو كردم كه خوبم و اگه نكردم بدم!چون حتي اگه شما اين رو به زبون نياريد اما در ته وجودتون داشته باشيد بچه غول بيشعور درونتون يعني ضمير ناخودآگاهتون اون رو حس مي كنه و باور مي كنه و بر اساس اون خلق مي كنه!

هر روز كه دوست داشتين تمرين كنيد و هر چقدر كه واقعا دلتون به اون مايل بود. اگه اصلا حوصله ي تمرين نداريد به خودتون وقت بديد و اگه باز به نتيجه نرسيديد از روش مشارطه هاي كوتاه مدت و جايزه دادن به خود استفاده كنيد. يعني براي خودتون شرط بگذاريد كه يك تمرين كوچولو رو انجام مي دم. بعد مراقبه كنيد كه اون رو به درستي انجام بديد و بعد مكاشفه رو بنويسيد .يعني از خودتون تشكر كنيد و براي انجام مشارطه به خودتون جايزه بديد و كار مورد علاقه تون رو انجام بديد. (از اين روش كساني كه مي خوان خودشون رو تشويق به درس خوندن بكنند هم مي تونند استفاده كنند. قابل توجه كساني كه در اين باره سوال داشتند.)

و يك نكته ي ديگه كه خيلي مهمه طول مدت مشارطه است. هرگز طول مدت مشارطه را زياد نگيريد. وقتي شما براي كاري مشارطه مي كنيد من در طول يك ماه يا يك هفته يا حتي يك روز كامل حتما" فلان كار را انجام مي دهم. به محض اينكه خطايي از شما سر بزنه و موفق به انجام اون كار و مشارطه تون نشيد ، ضمير ناخودآگاه شما مي گه : " ديدي موفق نشدي! تو هميشه همين جوري هستي! تو به حد كافي خوب نيستي! "و اين همون " باور اصلي سايه " است كه همه ي تلاش ما تغيير اون به بهترين شكله نه تشديد كردن اون.

بنابراين اگه مي خواين در تمرين " مشارطه _ مراقبه _ مكاشفه" دچار ويروس نشيد و نتيجه ي معكوس از تمريناتتون نگيريد براي خودتون فقط مشارطه هاي خيلي خيلي كوتاه مدت بگذاريد.و بعد از هر مشارطه ي كوتاه مدت خودتون رو تشويق كنيد كه موفق شديد تا بچه غول بيشعور درونتون بدونه كه شما قدرت موفق شدن داريد.( اون به تايم مشارطه ي شما توجه نمي كنه اما به احساس رضايت قلبي شما در پايان هر مشارطه دقت مي كنه و بر اساس اون براي شما خلق مي كنه.اين راه باعث ازدياد اعتماد به نفس شما هم ميشه.) بعد كم كم تعداد مشارطه ها را در يك روز زياد كنيد.مثلا" به جاي اينكه ده ساعت در روز يك مشارطه بكنيد ، در طول روز مثلا ده تا نيم ساعت مشارطه  بكنيد. اين همون مشارطه است اما باعث ميشه در پايان روز مثلا بگيد از ده بار مشارطه ام شش تاش رو خوب انجام دادم و چهار تاش رو بد. اين خيلي بهتره تا يك مشارطه ي بلند كرده باشيد و ته روز بگيد من كه كامل موفق نبودم!

يادتون باشه كه ضمير ناخودآگاه ما بچه غول بيشعور درون ماست. حالا زمان اينه كه از خاصيت بيشعوري اون عليه خودش استفاده كنيد!

ويروسهاي ديگه اي هم در ويروس دانايي وجود داره كه فعلا" لازم نيست اونها رو بدونيد.

خداوندا! كمكمان كن تا در راه تو استوار و بي ترديد گام برداريم! آمين!