 |
 |
|
|
سلام خدمت همه ی دوستان. اینم درس اول خانم حقیقی: اولين درس جادوگري...
يادتونه گفتم هر كسي يه دفترچه ي كوچيك داشته باشه؟ اسم اين دفتر رو مي گذاريم: دفتر مراقبه ما همه ي تمرينهايي رو كه بايد انجام بديم و اون هايي رو كه انجام داديم و حتي اون هايي رو كه تنبلي كرديم و انجام نداديم ، اين تو مي نويسيم. باشه؟
ما،بارها و بارها ، مثلا" تصميم گرفتيم، فكر بد نكنيم ، اما يكهو به خودمون ميايم و مي بينيم يه عالم فكر بد و منفي كرديم.در حالي كه مي دونيم كارمون درست نيست اما در طي سالها اينجوري خودمون رو شرطي كرديم كه اختيار افكار و كارهامون كاملا" دستمون نيست! ببين... اين فكر بد واسه ي هر كسي يه شكلي داره! واسه يكي فكر و رفتار گناه آلوده كه مي تونه هر چيزي باشه! واسه يكي مثلا اين كه از عشقش جدا شده، حالا بايد فراموشش كنه اما نمي تونه! واسه ي يكي همه ي استرس هاو اضطراب هايي كه داره و... و... و... و... همه ي ما، يه چيزهايي داريم كه مي دونيم نبايد داشته باشيم اما به داشتن اون ها شرطي شديم! نا آگاهانه هم شرطي شديم! اولين كار تو كلاس جادوگري، اينه كه ياد بگيريم دوباره خودمون رو شرطي كنيم! اما اين دفعه آگاهانه!
براي شرطي شدن آگاهانه ، يه روش سه قسمتي وجود داره، به نام: مشارطه.مراقبه.مكاشفه.
مشارطه:يعني ما ،يه شرطي واسه ي خودمون مي گذاريم! حالا هر شرطي!مثلا" شرط مي گذاريم به هيچ چيز ناراحت كننده اي فكر نكنيم يايه روز شكلات نخوريم يا... مراقبه:يعني ما،مراقبت مي كنيم كه به شرطي كه گذاشتيم، عمل كنيم! مكاشفه:يعني ما،كشف مي كنيم! يعني ما خودمون رو بررسي مي كنيم، ببينيم، به شرطي كه واسه خودمون گذاشتيم، چقدر عمل كرديم!
نكته ي اول: سنگ بزرگ، علامت نزدنه! هيچ وقت در شروع يه مشارطه، نمي گيم تا ابد! تا آخر عمر! مثلا" صد بار هم بگيم تا ابد هميشه خوشحال مي مونم،فايده اي نداره!چون، بعد مي بينيم در واقعيت اينجوري اتفاق نمي افته! اون وقت ، فقط دوباره نااميد مي شيم ، تازه به خودمون هم بي اعتماد مي شيم و اين باعث مي شه اين پيام بد رو به خودمون القا كنيم كه من هيچ وقت نمي تونم! پس در ابتدا براي هر مشارطه يه زمان كوچولوي قابل تحمل مي گذاريم! مثلا" يك ساعت! بعد كم كم مي كنيمش 5 ساعت، بعد يه روز در هفته، بعد ... تا برسيم به هميشه! نكته ي دوم:بعد از اينكه يه شرط واسه خودمون گذاشتيم، همه ي سعيمون رو مي كنيم تا بهش عمل كنيم . بعدش دفتر مراقبه رو بر ميداريم و واسه ي خودمون مي نويسيم كه : من ، (اسمتم بنويس)،موفق شدم به شرطي كه براي خودم گذاشتم ،عمل كنم! آفرين به من! تازه مي توني يك عالم هم خودت رو تحويل بگيري و از خودت تشكر كني! حتما" اين كار رو بكن! تو خيلي قوي هستي كه تونستي به شرطت عمل كني! اصلا" مهم نيست شرط چي بوده يا اينكه زمانش خيلي كوتاه بوده! مهم اينه كه تونستي! وقتي زمان عمل كردن به شرطت طولاني تر شد ، حتي براي خودت هديه بخر! كادوش كن ! روش بنويس تقديم به خودم كه به قولي كه به خودم دادم، عمل كردم! يا به خودت جايزه بده! هر چي! مثلا" يه چايي داغ! يه كش سر! يه استراحت دلچسب! هر چي كه دوست داري! اما يادت باشه ،، حتما" ، هم شرطت رو و هم زمان مراقبه و هم مكاشفه ي تهش رو توي دفتر مراقبه بنويس! نكته ي سوم:ما از حالا زياد با اين مشارطه، مراقبه، مكاشفه سر و كار داريم! پس جدي بگيرش!
تمرين اين جلسه: مي خوام يه چيزي رو واسه خودت مشارطه كني و بعد مراقبه و بعد مكاشفه.و همين الان توي دفتر مراقبه بنويسيش.اگه دوست داشتي مي توني شرطت رو تو قسمت نظر خواهي وبلاگم بنويسي. مثلامن الان واسه ي خودم مشارطه كردم به مدت 3 ساعت،خيلي خوش اخلاق باشم، به همه لبخند بزنم، و هر كسي رو كه ديدم توي دلم براش آرزو كنم همه ي آرزوهاش تو اين روز عيد بر آورده بشه!
مثلا" من تصميم گرفتم براي عمل كردن به مشارطه ي امروزم پيش يك كسي برم كه به مهربوني من احتياج داره! |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۲ساعت 14:29 توسط مسافر |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
RSS
|